id=”vjp246″
Çığırtkan Demek Ne Demek? Bir Hikâye, Bir Söz ve Bir Anı
Çığırtkan demek ne demek? Bu soruya, ilk başta cevap vermek oldukça kolay gibi gözükebilir. Birine “çığırtkan” dediğinizde, aklınıza hemen bağırarak etrafı geren, sürekli sesini duyurmak isteyen, belki de her konuda lafını esirgemeyen birisi gelir. Ama işin içinde biraz duygusal bir hikâye varsa, kelimeler anlamlarını bambaşka yerlere taşır, öyle değil mi? Bu yazıda, basit bir kelimeyle başlayan bir yolculuğa çıkacağız. Belki de, her kelimenin ardında anlatılması gereken bir hikâye, gizli bir anlam olduğunu fark edeceğiz.
Bir Söz, Bir Anı ve Başlangıç
Her şey, bir okul gününde başladı. Kayseri’nin o tipik soğuk sabahlarından biriydi, ve ben yine okula gitmek için hazırlanıyordum. Üzerimde kot pantolon, sırtımda eski bir mont ve cebimde günlük tutmaya başlamadığımda aklıma gelen ilk düşünceler vardı. Biraz geç kalmıştım, ama her zamanki gibi “yine yetişirim” diye düşündüm. Okula vardım, ama işler hiç de planladığım gibi gitmedi. Sonra bir ses duydum…
İlk dersten önce okul bahçesinde öğrenciler konuşuyor, bazıları gülüyor, bazıları ise sabah kahvesini içerken bir şeyler tartışıyordu. O an, bir grup öğrenci yanımda geçerken, birinin sesini net bir şekilde duydum. “Yine mi sen, çığırtkan?” dedi. Bu lafı söylerken, gülümsemeyen bir şekilde, tamamen alaycı bir tavır vardı. Adı Rıza’ydı. Onu sınıfta bir iki kere görmüştüm ama bu kadar sert bir laf edebileceğini hiç düşünmemiştim. Birden kafamda bir şeyler yer değiştirdi. Çığırtkan mı? Bu ne demekti?
O gün okula giderken, kelime “çığırtkan” kulağımda yankı yapmaya başladı. O gün, okul bitene kadar defalarca düşündüm. Çığırtkan olmak, sadece bağırmak mıydı? Yoksa gerçekten de birinin sesini duyurmak için can atan, bazen fazla konuşan biri olmak mıydı? O kadar kafam karışmıştı ki, kelimenin gerçek anlamını öğrenmeye karar verdim. Ama anlamaya başladıkça, bir şey fark ettim: Belki de bu kelime, basit bir hakaret değil, benden ya da bizim toplumdan çok şey anlatıyordu.
Rıza’nın Sözlerinin Ardında
O günden sonra, Rıza’nın lafı kafamda döne döne durdu. Herkesin konuştuğu, sıradan bir öğle arası konuşmasında, sanki o söz özel bir anlam taşıyordu. Okuldan sonra birkaç arkadaşla bir kafeye oturduk. Bir konu açıldı ve Rıza yine konuya daldı. Herkesin sesini biraz daha yükselttiği anlar olur ya, işte o anlarda o alaycı ses tekrar kulaklarımda çınladı. “Bunu da böyle söyledin, yine mi çığırtkanlık?” diye bir laf etti. Ama bu sefer biraz daha ağır, daha keskin bir şekilde. İçimde bir şeyler canlandı. O kadar sinirliydim ki, ona karşı bir şey söyleyemedim. Ama o an, gerçekten bu sözün ne kadar ağır olduğunu hissettim.
Belki de bazen, kelimeler gerçekten düşündüğümüzden çok daha derin anlamlar taşır. Rıza’nın bana “çığırtkan” demesi, sadece benim fazla konuştuğum için değil, aslında toplumsal bir yargının yerleşmiş olmasıydı. Neden bazı insanlar sesini duyurmak için bu kadar mücadele ederken, diğerlerinin sessiz kalması beklenir? Çığırtkanlık, sadece bağırmak ve sesini duyurmak değil, aynı zamanda toplumun bazen bu kişilere karşı duyduğu hoşgörüsüzlüktü. İnsanların genellikle, sesini yükseltenleri ya da fazla konuşanları dışlaması, toplumsal bir düzenin en sert eleştirisiydi.
Bir Kelimenin Arkasında Kaybolan Duygular
İçimden geçen bir başka duygu da tam olarak buydu: Hayal kırıklığı. Rıza’nın bu şekilde bana seslenmesi, ondan beklediğim bir şey değildi. Belki de biraz kendi düşüncelerimi fazla büyüttüm. İnsanlar bazen biraz fazla dürtüsel olabilirler. O an düşündüm ki, “Çığırtkan olmak ne kadar kötü bir şeydi ki? Neden bu kadar kırıldım ki?” Oysa belki de hiç kimseyi rahatsız etmeden, sadece kendimi ifade etmenin yolunu bulmaya çalışıyordum. Ve belki de birileri, bu dünyada hak ettiğinden fazla söz hakkı alabiliyordu.
İçimdeki bu sorgulama beni zorladı. Zihnimde hep aynı soru dönüp duruyordu: Çığırtkan demek ne demek? O kadar kafam karıştı ki, sonunda bir gün bunu Rıza’ya sordum. Sınıftan sonra yanına gittim. Konu biraz garip gelebilir, ama merak ettim. “Çığırtkan demek ne demek? Gerçekten mi ben öyleyim?” dedim. O an gözlerinde bir anlık şaşkınlık, sonra ise bir gülümseme belirdi. “Yani, çok fazla konuştuğumuzu ve bazen bize odaklanmak zor oluyor dedi. O zaman fark ettim: Çığırtkanlık, aslında bana biraz daha fazla dikkat çekmeye çalışan, bazen dikkatin dağılmasıyla da meşgul olan bir durumdu.”
Bir Anlık Anlayış: Kendi Sesimi Bulmak
O an kafamda bir şeyler yerli yerine oturdu. Çığırtkanlık, sadece bağırmak ve dikkat çekmek değilmiş. Aynı zamanda, sesini duyurmaya çalışan birinin içsel bir savaş olduğunu fark ettim. Benim de bu dünyada kendi sesimi bulmam gerektiğini anlamam uzun sürdü. Çığırtkan olmak, bazen doğruyu söylemek ve bazen de kendi düşüncelerini paylaşma cesaretini göstermekti. Yani, bir şeyleri değiştirmek, bazen gürültü yapmak gerektiriyordu.
O günden sonra, kendime olan güvenim arttı. İnsanlar ne düşünürse düşünsün, ben kendi düşüncelerimi yüksek sesle ifade edebilirim. Çığırtkanlık, aslında cesaretin ve kendi kimliğini bulmanın bir parçasıydı. Rıza’nın lafı beni kırmış olabilir ama sonunda kendi sesimi bulmamı sağladı. Belki de bazen dışarıdan gelen eleştiriler, içsel yolculuğumuzda bizi daha güçlü yapar, kim bilir? Şimdi, geriye dönüp baktığımda, “çığırtkan” kelimesinin hayatımdaki anlamı, kelimenin ötesine geçmişti. O anı hatırladıkça, her zaman kendimi ifade etme hakkım olduğunu hatırlıyorum. Ve ne olursa olsun, kimse beni susmaya zorlayamaz.
Sonuç: Kendi Sesini Duyurmanın Gücü
Çığırtkan demek ne demek? Bir kelime, bir anlam ve bir anı. Bazen, bir kelime bile hayatınızı değiştirebilir. İçsel yolculuğumda öğrendiğim şeylerden biri, sessiz kalmanın bazen doğru olmadığını, sesini duyurmanın ise bir cesaret göstergesi olduğunu kabullenmekti. Bugün hala Rıza’yı görüyorum, ama onun söylediklerinden çok daha fazlasını anlamış oldum. Çığırtkanlık, belki de sesini duyurma cesareti, bazen de hayatı değiştirebilmek için ilk adımdı. Bu yazıyı yazarken, kendi sesimi bir kez daha duyuruyorum. Eğer çığırtkansanız, korkmayın; bazen en büyük değişim, en gürültülü sesle başlar.