Yunanistan’da öldürülen Türkler kimdir ?

Yunanistan’da Öldürülen Türkler Kimdir? Manşetin Arkasındaki Gerçekler ve Rahatsız Edici Sorular

Sert başlayacağım: “Yunanistan’da öldürülen Türkler” diye atılan manşetler, bizi hakikate değil, konforlu bir sis perdesine götürüyor. Bu sisin içinde suç ekonomileri, göç rotaları, azınlık politikaları ve medya dilinin kör noktaları birbirine karışıyor. Ben bu yazıda, konuya keskin bir mercek tutup şu basit ama zor soruyu masaya koyuyorum: Bu ‘Türkler’ kim? Aynı torbaya atılmaları, gerçeği mi anlatıyor yoksa gerçeği saklıyor mu?

Tek bir cevap yok: Son yıllarda Yunanistan’da öldürülen Türklerin önemli bir bölümü örgütlü suç hesaplaşmalarının kurbanları; bazı vakalar göç rotalarındaki trajediler ve belirsizliklerle iç içe; arka planda ise Batı Trakya’daki Türk/Müslüman azınlığın kronik hak talepleri ve görünmezlik sorunu duruyor.

—

“Öldürülen Türkler”in Birinci Halkası: Örgütlü Suçun Soğuk Yüzü

2023 Eylül’ünde Atina yakınlarındaki Loutsa/Artemida’da altı Türk’ün araç içinde infaz edildiği dosya, Yunanistan’da nadir görülen bir şiddet düzeyini gündeme taşıdı. Soruşturma dosyaları ve resmi açıklamalar, kurbanların uluslararası bir suç ağıyla bağlantılı olduğunu; saldırının “gangland” tarzı bir pusudan ibaret bulunduğunu gösteriyor. Olayın ardından iki şüpheli Türk vatandaşı tutuklandı; vak’a baştan sona çete savaşlarının parçası olarak işlendi. ([AP News][1])

2024 Haziran’ında Pire’deki bir süpermarkette yaşanan saldırıda bir Türk öldürüldü, bir diğeri ağır yaralandı; faile göre motivasyon “intikam”dı, polis kaynakları ise mağdurların Adana merkezli Baygaralar grubuna mensup olduğunu bildirdi. Bu ayrıntı, Türkiye’deki çete çekişmelerinin Avrupa sahasına taştığını ve Yunanistan’ı bir sığınak/cephe hattı olarak kullandığını gösteriyor. ([Reuters][2])

2025’e yaklaşırken Selanik’teki saldırı da aynı kalıbı güçlendirdi: İki Türk vatandaşını hedef alan ateşli silah saldırısı, organize suç biriminin kapsamlı soruşturmasına konu oldu. Tek bir cümlelik medya başlığıyla “Yunanistan’da öldürülen Türkler” demek kolay; fakat dosyaları açtığınızda tablo ulusal kimlikten ziyade suç ekonomisinin lojistiğine çıkıyor. ([AP News][3])

> Provokatif soru: “Bu cinayetlerin ‘Türk’ kimliğiyle damgalanması, bizi fail/motivasyondan uzaklaştırıp kimlikçi bir sisin içine mi itiyor?”

—

İkinci Halka: Göç Rotası, Belirsiz Kimlikler ve Medyanın Hızlı Hükmü

Ege’de ölümcül deniz kazaları ve kovalamacalar güncel gerçeklik. Fakat bu vak’aların çoğunda milliyetler netleşmeden haber akışı yapılıyor; kurbanların “Türk” olduğu varsayımı bazen ancak sosyal medya yankısıyla dolaşıma giriyor. Samos açıklarında 2024’teki bir batışta sekizi hayatını kaybetmişti; yetkililer milliyetleri doğrulayamamıştı. Rhodes yakınlarındaki başka bir vak’ada yine ölüm ve ağır risklerden söz edildi; fakat yine karma milliyetli bir tablo söz konusuydu. Göç güzergâhındaki bu acıların “Türk” etiketiyle acele kodlanması, insanî krizin evrensel boyutunu ıskalıyor. ([AP News][4])

> Provokatif soru: “Milliyeti kesinleşmemiş kurbanları ‘bizden’ saymak, acıyı sahiplenmek mi; yoksa bilgiyi araçsallaştırmak mı?”

—

Üçüncü Halka: Batı Trakya’daki Azınlık, Görünürlük ve Güvenlik Algısı

Batı Trakya’daki Türk/Müslüman azınlık, Yunan makamlarınca resmî olarak “Müslüman azınlık” olarak tanımlanıyor; kolektif Türk kimliğinin tanınmaması eğitim, ifade ve dernekleşme gibi alanlarda gerilimler üretiyor. Uluslararası raporlarda kimlik temelli saldırılar ve nefret motivasyonlu vak’alar yıllardır kayda geçiyor. Bu tablo doğrudan “cinayet” istatistiklerine indirgenemez; ancak güvenlik hissiyatını zayıflatıyor ve “Yunanistan’da öldürülen Türkler” başlığını okuyan zihinlerde tek bir çerçeve yaratıyor: “Orada Türk olmak riskli.” Oysa sahadaki gerçeklik katmanlı ve her katman farklı politika ve hukuk başlıklarına dokunuyor. ([Minority Rights Group][5])

> Provokatif soru: “Azınlık haklarının dilsel ve kurumsal tanınmazlığı, şiddetli vak’alar olmasa bile, ‘sürekli tehdit’ hissini yeniden üretmiyor mu?”

—

Medya Dili, Emniyet Kapasitesi ve Siyasetin Kısa Vadeli Refleksleri

Bu dosyalarda üç sorun dikkati çekiyor:

Etiketleme ekonomisi: “Türk öldürüldü” etiketi hızlı tıklama sağlar; fakat dosyayı fail, ağ, finansman, silah akışı gibi kritik sorulardan uzaklaştırır. Loutsa ve Pire vak’aları, uluslararası çete hesabı ve intikam kodlarıyla çözümleniyor; buna rağmen “milliyet manşeti” kamuoyunu basitleştirilmiş bir çerçeveye hapsediyor. ([AP News][1])

Sınır/göç yönetiminin gri alanları: Deniz kazalarında kimlik tespiti, adli tıp kapasitesi ve şeffaf raporlama yaşamsal. Milliyet teyidi olmadan atılan başlıklar, gerçeği değil, duygu mobilizasyonunu besliyor. ([AP News][4])

Azınlık meselesinin kronikleşmesi: Kimlik tanımına dair hukukî çekişme, nefret ikliminin dalgalı seyrini besliyor; bu, cinayetle eşitlenemez ama güvenlik algısına gölge düşürüyor. ([Minority Rights Group][5])